O tym, jak i na co działają mięśnie.

       Kto nie był w Pradze, kogo interesują Czechy, a chce się o nich czegoś dowiedzieć albo po prostu przeczytać coś interesującego powinien jak najszybciej zabrać się za  „Zrób sobie raj” Mariusza Szczygła. Szczególnie zaś czym prędzej przeczytać  reportaż „Wkurzacz czeski” poświęcony   Davidovi Černemu. David, jeśli można go tak kordialnie nazywać, to człowiek, który wpadł na genialny pomysł upokorzenia komunistów, manifestujących ochoczo w dzień 1. maja, poprzez spowodowanie rozluźnienia ich  wszelakich  mięśni gładkich- także tych odbytniczych. Jak? Nic prostszego. Wystarczy wypuści niskie dźwięki o konkretnej częstotliwości i natężeniu za pomocą ogromną głośników- resztę załatwi sama natura. „Tysiące obesranych komunistów – to byłoby uwznioślające wyobrażenie”  - czytamy w tekście. Jako żywo – doskonałe. Ta inicjatywa nie została jednak podjęta ze względu na niebezpieczeństwo, że mięśnie gładkie puściłyby nie tylko komunistom.(A może szkoda? Bo umiejętność rozluźniania mięśni to ważna sprawa i przy stresie i przy zimnie i przy uprawianiu sportu i paru innych ważnych sprawach. Może, może,może takie nagłe niekontrolowane rozluźnienie dałoby, mimo wszystko,  ludziom do myślenia?)

        Černy,  znany rzeźbiarz, jest autorem prac, które, rozmieszczone  (nie tylko ) w Czechach, nie wzbudzają w jego kraju większych kontrowersji zupełnie jak jego obesrana komunistyczna inicjatywa. Święty Wacław, patron Czech, na zdechłym,  odwróconym koniu w Pałacu Lucerna, pomnik sikających (których to penisami można sterować jak tylko wyśle się SMSa pod odpowiedni numer) na mapę odzwierciedlającą granice Republiki Czeskiej lub też „Nagotyłki”  - ogromne  dupy na wielgaśnych nogach, do których można się wdrapać po drabinie i obejrzeć film z prezydentem Klausem jako siwą staruszką w jednej z dwóch głównych ról. Černy był też autorem pracy Entropa, która przedstawiała symbolicznie 27 krajów Unii i  miała w uroczyście uczcić rozpoczęcie pierwszej prezydencji czeskiej w Unii Europejskiej a skończyło się na uroczystych protestach niektórych krajów przedstawionych w sposób, jak było głoszone, obraźliwy. Najbardziej, zdaje się obrażona była Bułgaria, przedstawiona jako turecka toaleta. W 2010 roku Černy wykonał rzeźbę Golema dla Poznania.(tak, ja też w swoim niedokształceniu, byłam tym faktem niezwykle zdziwiona, co niby ma robić Golem w Poznaniu? Otóż rabin  Jehuda Löw ben Bekalel, który podług podań Golema był ustanowił, przez wiele lat mieszkał i rabinował właśnie w  tym mieście)Ta 2 i pół metrowa rzeźba została odsłonięta w maju 2010 roku, Černy był obecny a nawet wziął udział w spotkaniu ze studentami poświęconemu kontrowersjom w sztuce i wszystko było super grzecznie. Może dlatego, że tym razem miasto poprosiło rzeźbiarza o umiar i brak kontrowersji. Kiedy Bielsko-Biała nie poprosiła Černy wsadził do akwarium rzeźbę Saddama Husseina ubranego w slipy. Głową w dół. Bielsku-Białej to się nie spodobało i rzeźba musiała odejść.

I właśnie tu ja bym tak sobie zamarzyła, aby znalazło się jakieś miasto w Polsce, które zaprosiłoby taką postać jak David Černy, aby postawił cokolwiek, gdziekolwiek. Aby nie prosiło o umiar i rozwagę, nie stawiało obostrzeń, tylko z uśmiechem zgodziło się na to, co ma do zaproponowania artysta, nie robiąc przy tym specjalnego rabanu. Nawet jeśli by to był Kordian w czułych objęciach Konrada-Gustawa, Adam Mickiewicz z jointem czy…właśnie, może ktoś ma pomysł, co mogłoby to być?

            A wszystko nie po to, aby obrażać, nie po to, by wzbudzać miałkie kontrowersje. Po to, aby wprowadzić trochę kontrapunktu, aby  rozrzedzić nieco tę romantyczno-mroczno-mesjanistyczno-cierpiętniczo-pesymistyczno-patriotyczno-jednowymiarowo-spiskowo-smoleńską mgłę, która zbyt często nas otacza. Aby, jednym słowem,odetchnąć i  trochę,  dla ogólnego komfortu i zdrowia psychicznego, rozluźnić mięśnie.